Oewat zekt oe ?!
Men heeft mij hier opgezadeld met een ietwat vreemdere opdracht.
Over het algemeen bel ik voor Checkpoint Meto om bedrijven te vragen of hun stock nog volstaat dan wel of ze nog over afdoende prijstangen beschikken. Het antwoord is steevast JA. De laatste twee dagen echter ben ik degene die winkels mag bellen die in deze tijd van moderne winkeldiefstal nog geen beveiligingssysteem ter hunner beschikking hebben. Wederom kunnen we het kort houden. Zéér kort.
Ik krijg namenlijk niemand anders aan de lijn dan trotse eigenaars van afgelegen dorpswinkels, zo niet zijn het Oosterse mensen. Neen, geen Olga-genaamde Oostenrijkers natuurlijk, maar Incompetente Indiërs dan wel Party-ende Pakistanen. En nu en dan krijg ik Ozlam of Ahmad-Akhtar aan de lijn. Echt vet. Al meermaals kregen mijn collegae een donderende lachbui te horen. Van mijnentwege welteverstaan.
De dorpswinkels zijn redelijk saai. Die houden gewoon vast aan oude waarden en delen me dit meestentijds vriendelijkekerwijze mede. De enige variatie is de tijd die ze tussen twee opeenvolgende gesproken worden laten. Die varieert tussen de vijf en twintig seconden. Maghreb-ers hebben op dat vlak meer feeling om andermans lñachspieren in werking te stellen.
Het begint meestal met een uitgebreide begroeting, zoals daar bestaan "allo", "ja" of in geïsoleerde gevallen zelfs danig behulpzame zielen die erin slagen de telefoon op te nemen en vervolgens geen woord uit te brengen. In de meeste gevallen is de eenvoudige reden daarvoor dat de heer "Guzluk" in kwestie het Nederlands niet beheerst. Tof wel dat je dan door Ozdemir en Raghoenath opgedragen wordt het telefoontje te beantwoorden. Hopelijk hebben onze Noorderburen een antipestlijn met Arabische receptionistes. Anders zullen daar dra ook wel enige auto's per abuis wat vuur vatten, ditmaal echter door ontevredenheid bínnen de gemeenschap.
Indien ik echter verder raak dan de begroeting, hetgeen al een hele opgave is, vlot het gesprek echter niet altijd even best. Ik hoop dat "Oewat zekt oe" geen scheldwoord is, evenmin "Iek vestaa oew nie" of "chrote ond ien wienkel ebbe oewij". Anders ben ik al meermals voor het vuil van de straat uitgemaakt en vrees ik het racisme te moeten overwegen. Maar zover laten ze het niet komen. Daarvoor is hun hoogst voorname afscheid te vertederend voor.
KLIK. En als ik echt een bofkont ben: Neeneenienodik. En dan pas KLIK.
Dit weekend komen de oudjes (pake en make) mij met een bezoekje verblijden, maandag is een dagje vrijaf en dinsdag terug aan het werk. Hopelijk zijn de bejaarden- evenals inburgeringscampagne tegen dan ten einde. Want het blijft een kwestie van tegen de muren te praten, ook al durft die muur occasioneel onverwacht diverterend uit de hoek komen.
Mijn werkweek zit er nu echter quasi op
dus dit is een ideaal moment voor een ... afscheidsmop
Over het algemeen bel ik voor Checkpoint Meto om bedrijven te vragen of hun stock nog volstaat dan wel of ze nog over afdoende prijstangen beschikken. Het antwoord is steevast JA. De laatste twee dagen echter ben ik degene die winkels mag bellen die in deze tijd van moderne winkeldiefstal nog geen beveiligingssysteem ter hunner beschikking hebben. Wederom kunnen we het kort houden. Zéér kort.
Ik krijg namenlijk niemand anders aan de lijn dan trotse eigenaars van afgelegen dorpswinkels, zo niet zijn het Oosterse mensen. Neen, geen Olga-genaamde Oostenrijkers natuurlijk, maar Incompetente Indiërs dan wel Party-ende Pakistanen. En nu en dan krijg ik Ozlam of Ahmad-Akhtar aan de lijn. Echt vet. Al meermaals kregen mijn collegae een donderende lachbui te horen. Van mijnentwege welteverstaan.
De dorpswinkels zijn redelijk saai. Die houden gewoon vast aan oude waarden en delen me dit meestentijds vriendelijkekerwijze mede. De enige variatie is de tijd die ze tussen twee opeenvolgende gesproken worden laten. Die varieert tussen de vijf en twintig seconden. Maghreb-ers hebben op dat vlak meer feeling om andermans lñachspieren in werking te stellen.
Het begint meestal met een uitgebreide begroeting, zoals daar bestaan "allo", "ja" of in geïsoleerde gevallen zelfs danig behulpzame zielen die erin slagen de telefoon op te nemen en vervolgens geen woord uit te brengen. In de meeste gevallen is de eenvoudige reden daarvoor dat de heer "Guzluk" in kwestie het Nederlands niet beheerst. Tof wel dat je dan door Ozdemir en Raghoenath opgedragen wordt het telefoontje te beantwoorden. Hopelijk hebben onze Noorderburen een antipestlijn met Arabische receptionistes. Anders zullen daar dra ook wel enige auto's per abuis wat vuur vatten, ditmaal echter door ontevredenheid bínnen de gemeenschap.
Indien ik echter verder raak dan de begroeting, hetgeen al een hele opgave is, vlot het gesprek echter niet altijd even best. Ik hoop dat "Oewat zekt oe" geen scheldwoord is, evenmin "Iek vestaa oew nie" of "chrote ond ien wienkel ebbe oewij". Anders ben ik al meermals voor het vuil van de straat uitgemaakt en vrees ik het racisme te moeten overwegen. Maar zover laten ze het niet komen. Daarvoor is hun hoogst voorname afscheid te vertederend voor.
KLIK. En als ik echt een bofkont ben: Neeneenienodik. En dan pas KLIK.
Dit weekend komen de oudjes (pake en make) mij met een bezoekje verblijden, maandag is een dagje vrijaf en dinsdag terug aan het werk. Hopelijk zijn de bejaarden- evenals inburgeringscampagne tegen dan ten einde. Want het blijft een kwestie van tegen de muren te praten, ook al durft die muur occasioneel onverwacht diverterend uit de hoek komen.
Mijn werkweek zit er nu echter quasi op
dus dit is een ideaal moment voor een ... afscheidsmop

0 Comments:
Post a Comment
<< Home