Geschenken ...

... zijn er om uit de hemel te vallen. En dat doen ze soms ook. Vlotjes.

Ik zit hier chillywilly mijn laatste uurtjes te spenderen op deze nine-to-six-job, als opeens mijn telefoon geluidloos trilt in mijn pocket. Is het toch niet iemand van mijn vorige job (die zwartbetalers waar je werkdagen gaan van tien tot zestien met anderhalf uurtje pauze en gratis internet en geen controle zodat tricherij welig tiert aangezien je per afspraak betaalt wordt, zo'n 9.25 EUR dus dat loopt wel vlot en als het toch niet zou lukken neem ik gewoon vakantie en geen haan die ernaar kraait) met de melding dat er een nieuw project is in het Nederlands (zegt ze in het Spaans).
-Hmm, ik kan enkel volgende week als dat geen probleem is (antwoord ik in het Spaans).
-Neen neen, kom maar af, maandag om tien uur.
-Is goed, ik zal er zijn.
-Hasta luego
-Hasta luego

Het gesprek was in realiteit een aardig stukje langer én volledig in het Spaans (trots trots) :D ! En volgende week ga ik proberen geldwolf zijnde nog wat poen te scheppen op een niet zo bijster conventionele evenmin als niet zo gecompliceerde manier.

En staat het mij niet aan? Dan wisselt mijn status van officieuze vakantie naar officiële vakantie! U weet wel: het verhaal van de schop en de afkuis ...

-_-'-_-'-_-'-_-'-_-'-_-'-_-'-_-'-_-'-_-'-_-'-_-'-_-'-_-'-_-'-_-'-_-

Voor zij die het nog niet wisten, 11 juli is niet enkel officiële feestdag van de Vlaamse Gemeenschap ter herdenking van DE GULDENSPORENSLAG enzoverder enzovoorts enzoanderedingen (onder andere Herman Broods sterfdag),
een weekje op de dag exact na INDPENDENCE DAY vier ik mijn INDEVLIEGER DAY! Mijn vliegkeet vertrekt wel ontzettend vroeg, sommigen weten dat dat voor mij redelijk hel is, maar ik overleef het wel. Zolang men maar onthoudt: EH P*TAIN, LAISSE MOI DORMIR !